[ἔδοξε τᾶι βουλᾶι καὶ τῶι δάμωι, γνώμα στρ]α̣ταγῶν Λευντιάδα το̣–[ῦ – – – –, – – – – – τοῦ – – – – –, – – – – τοῦ – –]λ̣ωνος, Πειθαράτου το̣–[ῦ – – – –, – – – – – τοῦ – – – – –, – – – – –] τοῦ Ἀκροτέλευς, Ἐρασικλ–[εῦς τοῦ – – – – –, – – – – – τοῦ – – – – – π]ε̣ρὶ τᾶς δίκας, ἇς ἐδικάζε–[το τὰ παιδία τὰ Διαγόρα τοῦ Παυσιμάχ]ο̣υ μετὰ ἐπιτρόπων Φιλί–[νου τοῦ Διοκλεῦς, Ἀριστοδάμου, Ἀγλάου], Τ̣εισία, Ἀριστέως τᾶι πό–[λι τᾶι Καλυμνίων· ἐπεὶ τὰς προκλήσις σ]υ̣νέθεντο τὰ Δια<γ>όρα πα–[ιδία καὶ τοὶ ἐπίτροποι Φιλῖνος Διοκλεῦς], Ἀρ̣ισ̣τόδαμος, Ἄγλαος, Τ–[εισίας, Ἀριστεύς, νῦν δὲ καὶ ἁ πόλις ἁ Κα]λ̣υμνίων τοὺς προδίκου–[ς ἀπέστειλε – – – – – – – – – – – – – – – π]<α>ρ᾿ Ἀρατ[όφαν]τ[ον τ]ὸν Ἀ̣[ρι]–[στόλα – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –]σ̣θένη̣ Θηβάδ[αν – – – – – –][– – – – – – – – – – – – κατὰ τὸ ὁμολόγημα] τὸ Κ̣αλυμνίων [τε καὶ Κώι]–[ων – – – – – – – – – – – – – – – – – – – ἑκατ]έρους τοὺς γεν̣[ομένους][– – – – –, δεδόχθαι τῶι δάμωι· προλέγειν] τ̣ο̣ὺ̣ς̣ στρατα̣γ̣[οὺς τᾶς δί]–[κας ἁμέραν τοῖς Διαγόρα παιδίοις καὶ τᾶι πό]λ̣ι τᾶι Καλυμνίων. vac.[ἐπεὶ δὲ ἑκάτεροι ταύταν τὰν ἁμέραν ἀποδ]ε̣δ̣[ε]γ̣μένοι ἐντί, λαβόντ[ω][τοὶ στραταγοὶ – – – – – – – – – παρὰ τῶν] Διαγόρα παιδίων καὶ τῶν ἐ–[πιτρόπων ἀντίγραφα τοῦ ἐγκλήματο]ς̣, ὅ κ̣α ἐνκαλῆι τὰ Δια<γ>όρα π–[αιδία περὶ τοῦ Παυσιμάχου χρέως πρὸ] ἁ̣μερᾶ̣ν̣ πέντε· εἰ δέ κα μ̣–[ὴ ἀποδῶντι τὰ ἀντίγραφα τοῖς στραταγοῖ]ς̣ κ̣α̣τὰ τὰ γεγραμμένα, μὴ[ἐσαγόντω τὰν δίκαν τοὶ στραταγοί· λαβόν]τω δὲ καὶ ἀντίγραφα τᾶ[ς][ἀντωμοσίας τᾶς δεδομένας τοῖς Καλυμ]νίων προδίκοις πρὸ ἁμε̣ρ̣–[ᾶν πέντε· εἰ δέ κα μὴ ἀποδῶντι αὐτοί, ν]ικᾶν τὰ Διαγόρα παιδία κρι[ν]–[όντ]ω̣, ο̣ὐδὲ τὸ ἐπικαλεύμ[ενον ἔχειν τινὰ] τῶν γεγραμμένων ο–{ΙΚΑΓ[. .]}[ὔτ]ε̣ ἔλασσον τούτου· ἐξορκών̣[τω δὲ πρὸ το]ῦ δικαστηρίου πρὶν τὰν [. .]Σ δικαστὰς τοὺς δικάζοντας $042– – – – – – –ν̣ων· ὁ δὲ ὅρκος ἔστω̣ ὅ̣[δ]–ε· ναὶ τὸν Δία καὶ τὸν Ἀπόλλω τὸν Λύκι̣[ον καὶ τὰν Γᾶν δικασσέω περὶ]ὧν τοὶ ἀντίδικοι ἀντώμοσαν κατὰ γν̣[ώμαν τὰν οὔσαν δικαιοτάτα]–ν, καὶ οὐ δικασσέω κατὰ μάρτυρα εἴ κα μὴ [δοκῆι ἀλαθέα μαρτ]–υ̣ρεῖν, οὐδὲ δῶρα ἔλαβον τᾶς δίκας ταύτας ἕν̣[εκεν οὐδὲ λήψομαι][ο]ὔτε αὐτὸς ἐγὼ οὔτε ἄλ<λ>ος οὔτε ἄλλα ἐμὶν̣ [τέχναι ἢ μαχανᾶι οὐδ]–εμιᾶι· εὐορκεῦντι μέμ μοι εὖ εἶμεν, ἐπιορκεῦντ̣[ι δὲ τὰ ἐναντία].τὰ δὲ ψαφίσματα καὶ τὰς προκλήσις καὶ εἴ τί κα ἄλλο δέ̣[ον ἐγ δα]–μοσίου φέρηται, τιθέσθων ἐπὶ τὸ δικαστήριον τοὶ ἀν̣[τίδικοι ἑκ]–άτεροι ἐσφραγισμένα τᾶι δαμοσίαι σφραγῖδι πόλιος ἑκατ̣[έρας]καθά κα ἑκατέρα ἁ πόλις ψαφίξηται, καὶ παραδόντω τοῖς στρατ–αγοῖς, τοὶ δὲ στραταγοὶ λύσαντες ἐγδιδόντω ἐς τὸ δικαστήριο–ν πάντα τὰ γράμματα ἀμφοτέροις τοῖς ἀντιδίκοις. τιθέσθων δὲ καὶ̣τὰς μαρτυρίας ἑκάτεροι πρὶν οὗ λέγεσθαι τὰν δίκαν. λεγέσθω δὲτᾶς δίκας ὁ μὲν πρᾶτος λόγος ἑκατέροις ποτὶ χόας δεκαοκτώ, ὁ δὲδεύτερος ποτὶ χόας δέκα. συναγόρους δὲ ἐξέστω ἑκατέροιςπαρέχεσθαι τέτορας, ἐξέστω δὲ καὶ μαρτυρὲν τοῖς συναγόροις.τὰ δὲ ψαφίσματα καὶ τὰς προκλήσις καὶ τὰν γραφὰν τᾶς δίκας καὶ εἴ τί κ–α ἄλλο ἐγ δαμοσίου φέρηται ἀναγινωσκέτω ὁ γραμματεύς, ὅν κα ἑ–κάτεροι παρέχωνται, καὶ τὰς μαρτυρίας ἄνευ ὕδατος· ὁ δὲ μάρτ–υρ ὁ μὲν δυνατὸς ἐὼν παρεῖμεν, μαρτυρείτω παρεὼν ἐπὶ τοῦ δικα–στηρίου, τοὶ δὲ ἀδύν[α]τοι τῶμ μαρτύρων παραγενέσθαι ἐπὶ τὸ δικ̣–αστήριον ἐγμαρτυρησάντω ἐπὶ τῶν προστατᾶν ἐν ἑκατέρα[ι]τᾶι πόλι τετάρται ἐξ ἰκάδος μηνὸς Βατρομίου ὃν Καλύμνιοι ἄγοντ[ι],Κῶιοι δὲ Καφίσιον, παρεύντων τῶν ἀντιδίκων, εἴ κα χρείζωντι παρῆ–μεν· τοὶ δὲ μάρτυρες ποτομνύντω τὸν νόμιμον ὅρκον ἐπὶ τὰν μ–αρτυρίαν ἀλαθέα μαρτυρεῖν καὶ μὴ δυνατοὶ ἦμεν παραγενέσθαι ἐπὶ τ̣–ὸ δικαστήριον· τοὶ δὲ προστάται τὰς μαρτ̣υ̣ρ̣ί̣α̣ς τὰς ἐγμαρτυρηθείσα–ς ἐπ’ αὐτῶν ἐπισαμαινέσθω τᾶι δαμοσία̣[ι] σ̣φ̣ρ̣α̣γῖδι, παρασαμαινέσθω δὲκαὶ τῶν ἀντιδίκων ὁ χρείζων, ἀντίγραφα [δ]ὲ̣ διδόντω τοὶ προστάται τ–αυτᾶν τᾶν μαρτυριᾶν παραχρῆμα τοῖς ἀντιδίκοις. ἀποστειλάντω δὲτοὶ προστάται τᾶμ̣ [μ]ὲ̣ν ἐν Κῶι μαρτυρηθεισᾶν μαρτυριᾶν πασᾶν ἀν–[τί]γραφα, τὰ μὲν ἐσ[φρ]αγισμένα τᾶι δαμοσίαι σφραγῖδι, τὰ δὲ ἀσφράγισ–[τα] ἐπὶ τοὺς προσ[τ]ά̣τας τοὺς ἐν Καλύμναι ἐν ἁμέραις ἴκατι ἀφ’ οὗ κα ἐγμαρ–[τυρ]ηθῆι· ἀποστηλάντω δὲ καὶ τοὶ προστάται τοὶ ἐν Καλύμναι τᾶν μ–[αρ]τ̣υ̣ρ̣ιᾶν τᾶν ἐγμαρτυρηθε[ι]σᾶν ἐφ’ αὑτοῖς ἀντίγραφα πασᾶν, τὰ μὲν ἐσφρ–αγισμένα τᾶι δαμοσίαι σφραγῖδι, τὰ δὲ ἀσφ<ρ>άγιστα ποτὶ τοὺς προστά[τ]–ας τοὺς ἐν Κῶι ἐν ἁμέραις ἴκατι ἀφ’ οὗ κα ἐγμαρτυρηθῆι, καὶ τὰ ἄλλαποιούντω τοὶ προστάται περὶ τᾶν ἐγμαρτυριᾶν καθάπερ καὶ τοὺς ἐ–ν Κῶι προστάτας γέγραπται ποιεῖν· τοῖς δὲ παραγενομένοις Καλυμ–νίων εἰς Κῶν ἐπὶ τὰν ἐπάκουσιν τᾶν μαρτυριᾶν ἀσ̣φ[άλειαν παρεχ]έ̣τ̣–ω ἐν Κῶι Φιλῖνος. διδόντω δὲ καὶ ἀνάκρισιν τοὶ σ[τραταγοὶ τῶν μαρ]–τύρων ἑκατέροις καθ’ ἕνα μετὰ τοὺς πράτους [λόγους τᾶς δίκας]·ἀνακρινάντω δὲ καὶ τοὺ̣ς μάρτυρας ἑκάτεροι ὅ[σα μὲν τᾶς δίκας ἱ]–κνεῖται, ἄλλο δὲ μηδέν, καὶ τὸ ἐρωταθὲν ὑπoτ[ιθέναι ἀλλήλοις ἀνα]–γ̣καζόντω τοὺς ἀντιδίκους τοὶ στραταγ[οί· ἀποκρίνεσθαι δεῖ τὸν ἐ]|–ρωτώμενον, ἐπερωτῆν δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ τ[οὺς ἄλλους οὐκ ἔξεστι· εἴ κα τοὶ]λόγοι μὴ συντελέωνται παρ’ ἀνφοτέρ[ων ποτὶ τὰν μέτρησιν τοῦ ὕδατος],[λ]εγόντω ἐς ὅ κα τὸ ὕδωρ ἐ[γ]ρυᾶι· συντελε[σθέντων δὲ τῶν λόγ]–ων διδόντω τοὶ στρατα[γο]ὶ τὰς ψάφου[ς αὐτίκα μάλα]. vacat 0,075

 c. 25 vv. deleti[– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – τοῦ ἐνκλήμ]α̣τ̣ος ποτ̣ὶ [τ]–[ούς τε ἐπιτρόπους Φιλῖνον τὸν Διοκλεῦς], Ἀριστόδαμον, Ἄγ̣[λ]–[αον, Τεισίαν, Ἀριστῆ καὶ τὰ Διαγόρα π]αιδία, ποτὶ τοὺς γεγ̣[ρ]–[αμμένους – – – – – – – – – – – – –]ν̣το παρὰ τοὺς Κνιδίων στρ[ατ]–[αγοὺς – – – – – – – – – –]ι ἐπὶ δαμιοργοῦ Ἀλκιμάχου· »ἀργυρί[ο]υ̣[τοῦ ἀποδοθέντος] ἁμῖν ἀφαιρεθέντος ἀπὸ τοῦ χρέως τοῦ Παυσ̣[ι]–[μάχου καὶ] Ἱπποκράτευς, τᾶς τε ἀφέσιος τοῦ ταλάντου ὅ φαν–[τι] ἀφεῖσθαι Καλύμνιοι ὑπὸ Παυσιμάχου καὶ Κλευμήδευς, καὶ τ–ᾶν φιαλᾶν καὶ τῶν ἀλσέων, καὶ τᾶν πεμπτᾶν ἀφαιρεθεισᾶ–ν τᾶν ἀποδοσίων, ἅς φαντι ἀποδεδώκεν Καλύμνιοι Παυσιμ–άχωι καὶ Κλευμήδει καθ’ ὁμολογίαν ἅμ φαντι ποιήσασθαιΚαλύμνιοι ποτὶ Παυσίμαχον καὶ Κλευμήδη, περὶ ὧν πάντωνἀμφισβατεῦντι αὐτοῖς τοὶ Κλευμήδευς κλαρονόμοι, τού–των πάντων ἀφαιρεθέντος τοῦ μέρευς ὃ εὑρίσκομες ἐ–πιπῖπτον ἐ<π>ὶ τὸ χρέος τὸ Ἱπποκράτει ὀφειλόμενον· ἀφαι–ρεθέντος δὲ καὶ τούτου π<λ>έονος ἀργυρίου ὅ φαντι Κα<λ>ύμ–νιοι ἀποδεδώκεν Κλευμήδηι, καὶ τᾶν ἄλλαν ἀποδοσίων ἀφ–αιρεθεισᾶν <π>ασᾶν, ἃς ἐν τᾶι ἀποκρίσει, ἃν ἔδωκε ὁ δᾶμ–ος ὁ Κώιων τῶι Καλυμνίων δάμωι, ἃν ἔλαβον ἄγγελοι παρ–αγενόμενοι ἐς Κῶν Ἐξάκεστος, Χαρικλείδας, Ἀρατό–φαντος, Ἀρατίδας, Εὐξίφαντος, γράψαντες ἀνηνίκα–μες ἔχοντας τὸς Ἱπποκράτευς κλαρονόμους ἐς τ–ὸ χρέος ὃ ὤφειλον Καλύμνιοι Ἱπποκράτει, ὧι ἄρχει Καφίσ–[ι]ος ἐπὶ Ἑρμώνακτος· ἀπαιτεύντων δὲ ἁμῶν τὰ v ὑ–πόλοιπα τῶν χρημάτων τούτων, ἃ γίνεται σὺν τό–κωι, τὰ μέρη τὰ ἁμά, οὐκ ἀποδίδοντι Καλύμνιοι, φά–μενοι ἀποδεδώκεν αὐτὰ καὶ τοὺς τόκους τοὺςγινομένους Κλευμήδει τῶι Ἱπποκράτευς καὶ Κλε–υφάντωι τῶι Κλευμήδευς. τίμαμα τῶν χρημά–των ὧν δικαζόμεθα τάλαντα τριάκοντα.« vac.  vacat 0,015ἀπεδικάσθη παρόντων· τᾶν ψάφων ταὶ καταδικά–ζουσαι ἑβδομήκοντα ὀκτώ, ταὶ δὲ ἀποδικάζου–σαι ἑκατὸν ἴκατι ἕξ· Ἐλαφρίου ἑβδόμαι ἐπὶ δέκα, ἐ–πὶ δαμιοργοῦ Ἀλκιμάχου· συναγόρησε τοῖς πα[ι]–δίοις τοῖς Δια<γ>όρα Φιλῖνος Διοκλεῦς Κῶιος, τᾶι̣δ̣ὲ Καλυμνίων πόλι Ἑκατώνυμος Πρυτάνι–ος Μιλήσιος, Ἐξάκεστος Ἀλκίνου Καλύμνιος,Ἀρατόφαντος Ἀριστόλα Καλύμνιος. vac.vacat 0,165

Inscriptiones insularum maris Aegaei praeter Delum. Fasc. 4. Inscriptiones Coi, Calymnae, Insularum Milesiarum. Curavit Klaus Hallof. Pars V. Inscriptiones Calymnae et insularum Calymniarum. Edid. Dimitris Bosnakis et Klaus Hallof. – Berlin 2021